تفسیر آیه ی نوزدهم از سوره ی مبارکه ی بقره

بفرمایید ادامه مطلب....

تفسیر آیه 18 سوره ی بقره

.

أَوْ كَصَیّبٍ مِّنَ السَّمَآءِ فِیهِ ظُلُمَتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ یَجْعَلُونَ أَصَبِعَهُمْ

فِى ءَاذَانِهِم مِّنَ الصَّو عِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَ اللَّهُ مُحِیطٌ بِالْكَفِرِینَ‏ (19)

یا چون (گرفتاران در) بارانى تند از آسمانند كه در آن، تاریكى‏ها و رعد وبرقى است كه از ترس صاعقه‏ها وبیم مرگ، انگشتان خود را در گوشهایشان قرار مى‏دهند. و(لى) خداوند بر كافران احاطه دارد.

نکته ها :

خداوند، منافق را به اشخاصِ در باران مانده‏اى تشبیه كرده كه مشكلات بارانِ تند، شب تاریك، غرّش گوش خراش رعد، نور خیره كننده‏ى برق، و هراس و خوف مرگ، او را فرا گرفته است، امّا او نه براى حفظ خود از باران پناهگاهى دارد و نه براى تاریكى، نورى و نه گوشى آسوده از رعد و نه روحى آرام از مرگ.

پیام ها :

1- منافقان غرق در مشكلات و نگرانى‏ها مى‏شوند، و در همین دنیا نیز دلهره و اضطراب و رسوایى و ذلّت دامن گیرشان مى‏شود. «ظلمات و رعد و برق»
2- منافقان از مرگ مى‏ترسند. «حذر الموت»
3- منافقان بدانند كه خداوند بر آنها احاطه دارد و هر لحظه اراده فرماید، اسرار و توطئه‏هاى آنها را افشا مى‏كند. «و اللّه محیط بالكافرین»
4- سرانجام نفاق، به كفر منتهى مى‏شود. «و اللّه محیط بالكافرین» لذا در جاى دیگر قرآن مى‏فرماید: «ان اللَّه جامع المنافقین و الكافرین فى جهنم جمیعاً»