تفسیر آیه ی 18 از سوره ی بقره

ادامه مطلب...

 

تفسیر آیه ی 17 سوره بقره

.

صُمٌّ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لَا یَرْجِعُونَ‏ (18)

آنان (از شنیدن حقّ) كر و(از گفتن حقّ) گنگ و(از دیدن حقّ) كورند، پس ایشان (بسوى حقّ) باز نمى‏گردند.

نكته ها :

قرآن در ستایش برخى پیامبران مى‏فرماید: آنان دست وچشم دارند، «واذكر عبادنا ابراهیم واسحاق ویعقوب اولى الایدى والابصار» شاید مقصود آن است كه كسى كه دست بت‏شكنى دارد دست دارد، كسى كه چشم خدابین دارد چشم دارد، پس منافقان كه چنین دست وچشمى ندارند، در واقع همچون ناقص الخلقه‏هایى هستند كه خود مقدّمات نقص را فراهم كرده و وسائل شناخت را از دست داده‏اند. لذا در این سوره درباره‏ى منافقان تعابیرى همچون «لا یشعرون، ما یشعرون، لا یعلمون، لا یبصرون، یعمعون، صم، بكم، عمى، لا یرجعون» بكار رفته است.
نظر، غیر از بصیرت است. در سوره اعراف مى‏خوانیم: «تریهم ینظرون الیك و هم لا یبصرون» مى‏بینى كه به تو نگاه مى‏كنند، در حالى كه نمى‏بینند. یعنى چشم بصیرت ندارند كه حقّ را ببینند.
عدم بهره‏گیرى صحیح از امكانات و وسائل شناخت، مساوى با سقوط و از دست دادن انسانیّت است.
جزاى كسى كه در دنیا خود را به كورى و كرى و لالى مى‏زند، كورى و كرى و لالى آخرت است. «ونحشرهم یوم‏القیامة على وجوههم عمیاً و بكماً و صماً»

پیام ها :

1- نفاق، انسان را از درك حقایق و معارف الهى باز مى‏دارد. «صم بكم عمى»
2- كسى كه از عطایاى الهى در راه حقّ بهره نگیرد، همانند كسى است كه فاقد آن نعمت‏هاست. «صم بكم عمى»
3- حقّ ندیدن منافقان دو دلیل دارد: یكى آنكه فضاى بیرونى آنان تاریك است؛ «فى ظلمات» ودیگر آنكه خود چشم دل را از دست داده‏اند. «صم بكم عمى»
4- منافقان، لجاجت و تعصّب دارند. «فهم لا یرجعون»