تفسیر آیه ی دهم از سوره ی بقره

ادامه مطلب

تفسیر آیه ی نهم سوره ی بقره

 

فِى قُلُوبِهِمْ مَّرَضٌ فَزَادَهُمْ اللَّهُ مَرَضاً وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ

بِمَا كَانُواْ یَكْذِبُونَ‏ (10)

در دلهاى منافقان، بیمارى است پس خداوند بیمارى آنان را بیافزاید. و براى

ایشان عذابى دردناك است، به سزاى آنكه دروغ مى‏گویند.

نكته ها :

بیمارى، گاهى مربوط به جسم است، نظیر آیه‏ى 185 سوره بقره؛ «ومن كان مریضاً» كه درباره احكام روزه بیماران مى‏باشد. و گاهى مربوط به روح، نظیر این آیه «فى قلوبهم مرض» كه درباره بیمارى نفاق مى‏باشد.
داستان منافق، به لاشه ومردارى بد بو مى‏ماند كه در مخزن آبى افتاده باشد. هر چه آب در آن بیشتر وارد شود، فسادش بیشتر شده و بوى نامطبوع و آلودگى آن افزایش مى‏یابد. نفاق، همچون مردارى است كه اگر در روح و دل انسان باقى بماند، هر آیه وحكمى كه از طرف خداوند نازل شود، به جاى تسلیم شدن در برابر آن، دست به تظاهر و ریاكارى مى‏زند و یك گام بر نفاق خود مى‏افزاید. این روح مریض، تمام افكار و اعمال او را، ریاكارانه و منافقانه مى‏كند و این نوعى افزایش بیمارى است. «فزادهم اللَّه مرضاً»
شاید جمله‏ى «فزادهم اللَّه مرضاً» نفرین باشد. نظیر «قاتلهم اللَّه» یعنى اكنون كه در دل بیمارى دارند، خدا بیمارى آنان را اضافه كند.

پیام ها :

1- نفاق، یك مرض روحى ومنافق بیمار است. همانطور كه بیمار، نه سالم است و نه مرده، منافق هم نه مؤمن است و نه كافر. «فى قلوبهم مرض»
2- اصلِ انسان، دل و روح اوست. «زادهم اللَّه»
(حقّ این بود كه بگوید «فزادها اللَّه مرضاً» یعنى در دل آنان مرض بود، خداوند مرض آنها را زیاد كرد. ولى فرمود: مرض خود آنان را زیاد كرد. پس قلب انسان، به منزله تمام انسان است. زیرا اگر روح وقلب منحرف شود، آثارش در سخن و عمل هویداست.)
3- نفاق، مرضى است كه رشد سرطانى دارد. «زادهم اللَّه مرضاً»
4- زمینه‏هاى عزّت و سقوط را، خود انسان در خود به وجود مى‏آورد. «لهم عذاب الیم بما كانوا یكذبون»
5 - دروغگویى، از روشهاى متداول منافقان است. «كانوا یَكذبون»