تفسیر آیه ی هفتم از سوره ی بقره

در

ادامه مطلب...

تفسیر آیه ی ششم سوره بقره

 

.

خَتَمَ اللَّهُ عَلَى‏ قُلُوبِهِمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى‏ أَبْصَرِهِمْ

غِشَوَةٌ وَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ‏(7)

خداوند بر دلها و برگوش آنان مهر زده است و در برابر چشمانشان پرده‏اى است

و براى آنان عذابى بزرگ است.

نكته ها :

مُهر بدبختى كه خداوند بر دل كفّار مى‏زند، كیفر لجاجت‏هاى آنان است. چنانكه مى‏خوانیم: «یطبع اللَّه على كلّ قلب متكبّر جبّار» خدا بر دل افراد متكبّر و ستم‏پیشه، مهر مى‏زند. و در آیه 23 سوره‏ى جاثیه نیز مى‏خوانیم: خداوند بر دل كسانى كه با علم و آگاهى به سراغ هواپرستى مى‏روند مهر مى‏زند. بنابراین مهر الهى نتیجه‏ى انتخاب بدِ خود انسان است، نه آنكه یك عمل قهرى و جبرى از طرف خدا باشد.
مراد از قلب در قرآن، روح و مركز ادراكات است.قلب انسان، متغیّر و تأثیرپذیر است. لذا مؤمنان اینچنین دعا مى‏كنند: «ربّنا لاتزغ قلوبنا بعد اذ هدیتنا» خدایا! دلهاى ما را بعد از آنكه هدایت نمودى، منحرف مساز.
امام صادق علیه السلام فرمودند: این جمله (آیه) را زیاد بگویید و خود را از انحراف ایمن و درامان ندانید.

پیام ها :

1- درك نكردن حقیقت، شاید بالاترین كیفرهاى الهى است. «ختم اللَّه على قلوبهم»
 2- كفر و الحاد، سبب مهر خوردن دلها و گوش‏هاست. «الذین كفروا... ختم اللَّه»
 3- در اثر پافشارى بر كفر، امتیازات اساسى انسان (درك حقایق و واقعیّات) سلب مى‏شود. «الّذین كفروا... ختم اللَّه»
 4- كیفر الهى، متناسب با عمل ماست. «الّذین كفروا... ختم اللَّه»
    آرى، جزاى كسى كه حقّ را فهمید وبر آن سرپوش گذاشت، آن است كه خدا هم بر چشم، گوش، روح و فكرش سرپوش گذارد. در واقع انسان، خود عامل بدبختى خویش را فراهم مى‏كند. چنانكه امام رضاعلیه السلام فرمود: مُهر خوردن، عقوبت كفر آنهاست.